stalati1

Προσωπικά η γαστρονομική υπογραφή του  Τάσου Κόλλια ποτέ δεν μου ήταν ιδιαίτερα βαρύνουσα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζω  ότι ήταν από τους πρωτεργάτες στην εισαγωγή ψαγμένων θαλασσινών αγαθών στα ψαροφαγικά μενού, όμως πρακτικά πάντα έβρισκα ότι η κουζίνα του ήταν  “κουρασμένη” και “μαραμένη” και ιδιαίτερα όταν αναφερόμαστε  σε μια κατηγορία όπου η φρεσκάδα βρίσκεται σε απόλυτη προτεραιότητα. Μάλιστα αυτή την αίσθηση την είχα βιώσει τόσο στο κλασσικό του μαγαζί στα Ταμπούρια όσο και στον πιο πρόσφατο Κόλλια της Συγγρού,   και η οποία αποτελούσε αιτία για τις σπανιότατες επισκέψεις μου στο τελευταίο παρόλη την ελάχιστη απόστασή του από το σπίτι μου.

Έτσι θα μπορούσα να παρομοιάσω την αποχώρησή του  -και την αποκλειστική ανάληψη της διεύθυνση από τον Νίκο Τσάκο- σαν μια πελαγίσια αύρα που έδιωξε την ομίχλη αφήνοντας να φανεί η …θάλασσα! Βέβαια κάποια από τα σήματα κατατεθέντα  της παρουσίας του παρέμειναν, όπως η εμμονή στην εξαιρετική πρώτη ύλη, ο μπουφές με τα ορεκτικά και το εμβληματικό ritual -ψήσιμο των μεγάλων ψαριών στο αλάτι, μέθοδος στην οποία το μαγαζί οφείλει και το νέο του όνομα.

Όμως όλη η κουζίνα πραγματικά έχει μεταμορφωθεί δραματικά προς το καλύτερο, με όπλα της το υποδειγματικό τηγάνι, το σπαρταριστό των λαχανικών του, την σωστή επιλογή των πιάτων που απαρτίζουν τον κρύο μπουφέ και τους τέλειους χρόνους ψησίματος. Αρετές που είχα την ευκαιρία να βιώσω πολλές φορές μέσα στους τελευταίους μήνες -λόγω και της ψαροντουφεκικής μου «ακαπνίας»- απολαμβάνοντας αμέτρητα εξαιρετικά πιάτα.

stalati2

Δεν ξέρω αν θα πρέπει να πρωτοθυμηθώ τον καλύτερο μαρινάτο γαύρο της Αθήνας, την σπαρταριστή σαλάτα με τα πεντανόστιμα ντοματίνια, τα τηγανιτά «μάγουλα» του σαλαχιού (δυστυχώς πιάτο ιδιαίτερα εποχιακό…) η το απόλυτα ψημένο καλαμάρι. Μάλλον όμως θα επιλέξω το jaw- dropping 1,5κιλο λαβράκι, η τρυφερότητα και η ντελικατέτσα του οποίου είχαν εγκλωβιστεί ιδανικά στο αλάτι, έτοιμα για γαστρονομικές εκρήξεις με το πρώτο σπάσιμο.

Προσθέσετε εδώ και το ιδιαίτερα ευγενικό και αποτελεσματικό σέρβις αλλά και την μικρή αλλά αρκούντως ψαγμένη λίστα κρασιών και αποσταγμάτων και το μόνο που θα έμενε για να επιθυμήσετε είναι ένας πιο μοντέρνος διάκοσμος. Όμως αυτό είναι κάτι που εύκολα προσπερνιέται δεδομένου το επιπέδου της κουζίνας του, κουζίνα που περισσότερες από μια φορές  με έχει κάνει να νιώσω ότι τρώω στον σπουδαίο  Παπαϊωάννου!

Και με γνωστή την αγάπη και την απεριόριστη εκτίμηση μου για το ψαρομάγαζο του Μικρολίμανου, δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω μεγαλύτερο κομπλιμέντο για το Stalati. Ούτε βέβαια και να χρειαστεί να διευκρινίσω ότι πλέον έχει κερδίσει με το …ψαροκόκαλο του, μια θέση ανάμεσα στα δικά μου κορυφαία εστιατόρια για ψαροφαγία στην Αθήνα!

Stalati Seafood Restaurant, Λεωφ. Συγγρού 303, Παλαιό Φάληρο, 210 9418039.