Αναζήτηση

simosgeorgopoulosblog

Πάθος για το κρασί, τον καφέ, τη γεύση και τα αποστάγματα

Port vs Μαυροδάφνη: Τα κρασιά!

 

-_img_55.jpg

Cavino, Μαυροδάφνη Reserve Barrel Select 2001.

Η σημαντική οινοποιεία του Αιγίου επιλέγει σταφύλια από τα ημιορεινά της ζώνης και βάζει 30% Κορινθιακή Σταφίδα δίπλα στην Μαυροδάφνη. Μετά από 7 χρόνια παραμονής σε βαρέλια τα καλύτερα από αυτά επιλέγονται και το κρασί παλαιώνει για άλλα 4 χρόνια στη φιάλη προσφέροντας ένα εξαιρετικό ΠΟΠ κρασί.

Cavino, 26910 72003, ενδ.τιμή 22€/500ml.

Ramos Pinto, Adriano Reserva NV.

Φόρος τιμής στον ιδρυτή του οίκου Adriano Ramos Pinto που από το 1880 τον έφερε στην αιχμή του δόρατος της πρωτοπορίας και του επιθετικού marketing. Ένα Port παλαιωμένο για 6-7 χρόνια, το οποίο κατέκτησε την αγορά της Βραζιλίας με την τέλεια ισορροπία του ανάμεσα στην φρεσκάδα και την ωριμότητα.

Deals, 210 2321212, ενδ.τιμή 17€/750ml

 Niepoort, 10 Years Old Tawny NV.

Ένας μυθικός οίκος για την περιοχή του Douro, που από το 1842 αποδεικνύει τον περφεξιονισμό του με προϊόντα σαν αυτό το Tawny που έχει παλαιώσει για 10 περίπου χρόνια σε μικρά βαρέλια (600lt). Περιέργως για ένα κρασί της κατηγορίας πατιέται με τα πόδια όπως τα κορυφαία Vintage, ενώ προέρχεται από φυτά 60 ετών!

Οινόκοσμος, 210 9212205, ενδ.τιμή 35€/ 750ml.

 Ramos Pinto, 20 Years Old Tawny “Quinta do Bom Retiro” NV.

Η πρακτική του single estate είναι ιδιαίτερα σπάνια για ένα Tawny, όμως το ιστορικό σπίτι Ramos Pinto όχι μόνο την εφαρμόζει αλλά επιλέγει και το Grand Cru αμπελοτόπι Bom Retiro, το ¼ του οποίου είναι φυτεμένο με αμπέλια άνω των 80 ετών! Ένας σπουδαίος 20χρονος δυναμίτης με 122gr/lt σακχάρων και 20,5% αλκοόλ!

Deals, 210 2321212, ενδ.τιμή 72€/750ml.

 Achaia Clauss, Μαυροδάφνη Πατρών 601 Grand Reserve 1979.

Η ναυαρχίδα των ετικετών που απαρτίζουν την γκάμα της Achaia Clauss είναι ένα κρασί επικών διαστάσεων που παράγεται αποκλειστικά από την ποικιλία Μαυροδάφνη. Η εσοδεία του 1979 έδωσε τον πολύτιμο καρπό που μετά από την κλασική ενίσχυση παλαίωσε  σε βαρέλι για 20 χρόνια στο κελάρι Νο 9.

Achaia Clauss, 2610 580100, ενδ τιμή 55€/500ml.

 Achaia Clauss, Μαυροδάφνη Πατρών 601 NV.

Με τον αριθμό 601 στην ετικέτα ως φόρο τιμής στην μυστική συνταγή του Gustav Clauss ή βασική Μαυροδάφνη της Achaia Clauss είναι σχεδόν συνώνυμη με το γλυκό, ερυθρό κρασί της Ελλάδας. Προέρχεται από αμπελώνες που ανήκουν στην ΠΟΠ Μαυροδάφνη Πατρών και ωριμάζει για τουλάχιστον 12 μήνες στο βαρέλι.

Achaia Clauss, 2610 580100, ενδ τιμή 8€/ 750ml.

Κτήμα Μερκούρη, Πειραματική Οινοποίηση Μαυροδάφνη 2008.

Αν και Κτήμα Μερκούρη ανήκει στην σχολή που θεωρεί τη Κορινθιακή Σταφίδα σημαντική δίπλα στη Μαυροδάφνη, έχει επιχειρήσει και μια μονοποικιακή, πειραματική  οινοποίηση της τελευταίας.  Η πρώτη ύλη προέρχεται από την ορεινή Αιγιάλεια, ενώ όπως και το Χόρταις έχει παλαιώσει για 9 χρόνια σε βαρέλι.

Κτήμα Μερκούρη, 26210 41601, ενδ. τιμή –

Κτήμα Μερκούρη, Χόρταις 2008.

Λίγα κτήματα έχουν συνδεθεί τόσο με την Μαυροδάφνη όσο το Κτήμα Μερκούρη, οπότε η παραγωγή ενός επιδορπίου κρασιού εξαιρετικά μικρής παραγωγής (1200 φιάλες) ήταν αναμενόμενη. Εδώ πάντως συμπρωταγωνιστής είναι η Κορινθιακή Σταφίδα με ποσοστό 45%, ενώ το λιαστό κρασί έχει ωριμάσει σε βαρέλι για 9 χρόνια.

Κτήμα Μερκούρη, 26210 41601, ενδ. τιμή 31€/ 500ml

Quinta do Pessegueiro, Vintage Port 2014.

Ένα άγνωστο κτήμα που ενσαρκώνει το όραμα του προερχόμενου από τον χώρο των υφασμάτων Roger Zannier για την παραγωγή εξαιρετικών κρασιών. Βρίσκεται σε χαρισματική τοποθεσία του Upper Douro και από το εκπληκτικής αισθητικής οινοποιείο του βγαίνει ένα Vintage Port που ήδη συζητιέται πολύ!

Jeroboam, 210 9913316, ενδ.τιμή 97€/750ml.

 

Graham’s Vintage Port 2007.

Όταν ένας shipper με 200 χρόνια ιστορίας αποφασίζει να κυκλοφορήσει ένα Vintage Port, τότε οι οινόφιλοι όλου του κόσμου ξέρουν ότι βρίσκονται μπροστά σε ένα μυθικό κρασί. 5 αμπελώνες της ύψιστης κατηγορίας “Α”  συμμετέχουν στο blend, το οποίο πατιέται σε ρομποτικές αλλά και ποδονακτικές λαγάρες!

Γένκα, 210 5278521, ενδ.τιμή 81€/750ml.

 

Τετάρτη 2 Μαίου 2018, στις 7:30 μ.μ. στο Vintage Wine Bar & Bistro.

Κόστος συμμετοχής 35 ευρώ/άτομο. Ώρα έναρξης 8:00 μ.μ.

Κρατήσεις απαραίτητες με email στο ebi1@me.com ή στο pws1@me.com.

 

Advertisements

Port vs Μαυροδάφνη ή μήπως μελαχρινή γλυκιά ηδονή;

IMG_7016.JPG

Τα πιο φημισμένα ενισχυμένα ερυθρά της χώρας αναμετρώνται με τον γίγαντα που λέγεται Port σε μια μάχη υψηλής αλκοόλης, με μόνα  όπλα το σταφύλι και το οξυγόνο!

10 υπέροχοι θησαυροί δεν θα εκπροσωπήσουν μόνο τα δύο σπουδαία αυτά γλυκά κρασιά αλλά και τις δύο βασικές σχολές των ενισχυμένων κρασιών. Από την μία πλευρά της σχολή του φρούτου με την φρεσκάδα και την δύναμη της και από την άλλη την σχολή της οξείδωσης με το πολύπλοκο μπουκέτο και την βελούδινη αίσθηση.

Έτσι σε αυτή τη μοναδική γευστική δοκιμή θα παρελάσουν μυθικά Vintage Port, πολύτιμα Tawny, ακριβοθώρητες παλαιωμένες Μαυροδάφνες αλλά και μια πειραματική ετικέτα που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά!

Ένα overdose γλυκιάς ηδονής χωρίς …Σαμπανιέρες, αλλά με μοναδικές (χειροποίητες) γαστρονομικές εκπληξούλες!

Η γευσιγνωσία θα λάβει χώρα την Τετάρτη 2 Μαΐου 2018, στις 7:30 μ.μ. στο Vintage Wine Bar & Bistro.

Κόστος συμμετοχής 35 ευρώ/άτομο. Ώρα έναρξης 8:00 μ.μ.

Κρατήσεις απαραίτητες με email στο ebi1@me.com ή στο pws1@me.com.

Finca Las Adelitas: “Φυσική” προσωπικότητα!

L1020617

Βαθμολογία: * * * * 

Εδώ και μια δεκαετία η Κόστα Ρίκα έχει κάνει τρομακτικά άλματα στον καφέ, άλματα που την τοποθετούν ανάμεσα στις ποιοτικά κορυφαίες χώρες του κόσμου. Άλλη μια απόδειξη αυτού αποτελεί και η πρόταση του Don Ernesto Ruiz, με τον Finca Las Adelitas ωστόσο να  εκφράζει πολλές ιδιαιτερότητες.

Κατ’ αρχήν το κτήμα του κυρίου Ruiz δεν βρίσκεται στα τρομακτικά υψόμετρα των 1800 και των 2000 στα οποία μας έχουν συνηθίσει άλλοι σπουδαίοι καφέδες της μικρής Κεντροαμερικάνικης χώρας αλλά  στα …χαμηλά 1400 μέτρα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν απολαμβάνει τα προνόμια των ηφαιστειογενών εδαφών, ευρισκόμενο στους πρόποδες του ηφαιστείου Barva.

Από την άλλη ο Finca Las Adelitas δεν προέρχεται μόνο από την καλή, γνωστή ποικιλία Caturra αλλά περιέχει και ένα μέρος από την υβριδική Obata, που μόλις εδώ και μια 4ετία εισήχθηκε στην χώρα.

Τέλος σε αντίθεση με την κλασική για την χώρα υγρή μέθοδο κατεργασίας, ο εν λόγω καφές είναι natural δηλαδή το φρούτο έχει στεγνώσει φυσικά στον ήλιο προκειμένου να αφαιρεθούν οι κόκκοι.

Διόλου αναπάντεχη επομένως και η μοναδική προσωπικότητα αυτού του εξαιρετικού καφέ που ντύνει με το δέρμα και τα μαύρα φρούτα της “φυσικής” μεθόδου τα κλασικά ανθικά αρώματα που αποτελούν το σήμα κατατεθέν της Κόστα Ρίκα.

Όμως και στο στόμα τα πράγματα είναι το ίδιο ξεχωριστά, αφού το σώμα του καφέ είναι πολύ πλούσιο για τα δεδομένα μιας χώρας που μας έχει συνηθίσει σε ελαφρούς καφέδες. Μέσου βάρους λοιπόν ο Las Adelitas αλλά με την τυπική οξύτητα να είναι παρούσα και λαμπρή. Παρόλ’ αυτά η αίσθηση της γλύκας λειαίνει το γρέζι και δεν τον καθιστά τόσο άγριο και επιθετικό όσο είναι άλλοι εκπρόσωποι της.

Έτσι, με δεδομένο ότι οι τρομακτικές οξύτητες ξετρελαίνουν τους πραγματικούς γνώστες αλλά αποθαρρύνουν τους αρχαρίους και άμαθους στους παγκόσμιας κλάσης καφέδες, ο Finca Las Adelitas βάζει –όσο αυτό είναι δυνατόν!- “με το μαλακό” στο φλιτζάνι τους όλο το terroir της Κόστα Ρίκα, ενώ με το γευστικό μάκρος και την υπέροχη επίγευση του παραδίδει μαθήματα πραγματικού Specialty Coffee σε λίαν προσιτή τιμή.

Ο Finca Las Adelitas  είναι μια δημιουργία των Samba Coffee Roasters (210 5745786). Ενδ.τιμή 44€/kg. 

 

Η Σαντορίνη και οι άλλοι! Θα τους βρεις;

IMG_6636

Είναι η Σαντορίνη ο απόλυτος τόπος για το Ασύρτικο; Μπολιάζει η γεμάτη λάβα γη με ξεχωριστά χαρακτηριστικά το χαρισματικό σταφύλι; Είναι εν τέλει το νησί  ένα μοναδικό terroir; Ή μήπως η Σαντορίνη απλά απολαμβάνει το μύθο του …μύθου της;

Μια ιδιαίτερη τυφλή δοκιμή θα προσπαθήσει να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα. 5 εξαιρετικά Ασύρτικα από κάθε γωνιά της χώρας θα αμφισβητήσουν με  το …μέταλλο τους το “αφεντικό”, που θα εκπροσωπηθεί με άλλους 5 εξαιρετικούς εκπροσώπους.

Μάλιστα για να είναι η σύγκριση όσο το δυνατόν πιο πολύ εστιασμένη στο terroir  έχουν επιλεγεί κρασιά οινοποιημένα αποκλειστικά σε δεξαμενή, ενώ δεν θα υπάρχουν εκπρόσωποι  “περίεργων” εμφιαλώσεων από καμιά γωνιά της Ελλάδας.

Μην χάσετε επομένως την ευκαιρία να παρακολουθήσετε μια οινική μάχη με χαμηλό Ph αλλά και να ανακαλύψετε τις 5 Σαντορίνες!

Προφανώς λόγω του τυφλού της δοκιμής τα κρασιά δεν θα ανακοινωθούν εκ των πρότερων, αλλά βέβαια θα παρουσιαστούν με λεπτομέρειες στο γνωστό φυλλάδιο των Κρασαρισμάτων που θα δοθεί στο τέλος της δοκιμής.

Δευτέρα 26 Μαρτίου 2018, στις 7:30 μ.μ. στο Vintage Wine Bar & Bistro.
Κόστος συμμετοχής 35 ευρώ/άτομο. Ώρα έναρξης 8:00 μ.μ.

Κρατήσεις απαραίτητες με email στο ebi1@me.com ή στο pws1@me.com.

Οινοποιείο Τρουπή: Αρκαδικό (Ξε) Φτέρη!

L1020590

Το οινοποιείο Τρουπή μπορεί να μετρά μόλις 8 χρόνια ζωής, όμως έχει καταφέρει να γίνει αντικείμενο συζήτησης όλων των οινόφιλων που αναζητούν μια φρέσκια ματιά στην σημαντική αμπελουργική ζώνη της Μαντινείας.

Με όπλο τον ιδιόκτητο αμπελώνα των 70 στρεμμάτων, ένα σύγχρονο οινοποιείο που μόλις έχει ολοκληρωθεί και το δυναμικό που προσφέρει το terroir της περιοχής και ιδιαίτερα της Φτέρης -όπου είναι και η καρδιά της δραστηριότητάς του- το δημιούργημα της οικογένειας Τρουπή μας προσέφερε από την αρχή αξιόλογα κρασιά. Όμως η πρόσφατη αποκλειστική ενασχόληση του εξαιρετικού οινολόγου Δημήτρη Ακρίβου εδώ, θαρρείς ότι βύθισε το πόδι του ποιοτικού γκαζιού στο πάτωμα με όλη την γκάμα να προσφέρει πλέον εξαιρετικές επιδόσεις αλλά και τιμές που σε κάποιες περιπτώσεις διεκδικούν τον τίτλο του Best Buy.

Η πρόσφατη ευκαιρία να δοκιμάσω όλη την γκάμα σε συνθήκες ηρεμίας ξεκίνησε με την Φτέρη Μοσχοφίλερο 2017 ( * * ½ ), ένα τυπικό δείγμα που βάζει μαζί τις 3 …συνιστώσες της ποικιλίας, αχλάδι, λεμόνι και τριαντάφυλλο. Το σώμα είναι πολύ ελαφρύ και όξινο κάνοντάς σε να λαχταρήσεις λίγη επιπλέον  γλύκα από το φρούτο, όμως η εξαιρετική τιμή δεν αφήνει περιθώρια για γκρίνιες!

Το Φτέρη Ροζέ 2017 ( * * * ) βάζει δίπλα στην αρωματική ποικιλία της Αρκαδίας Αγιωργίτικο από την ορεινή Κορινθία,  και ως εκ τούτου αρώματα φραγκοστάφυλου δίπλα σε αυτά του ροδόνερου. Το στόμα είναι ελαφρύ και άγριο με flavor κόκκινων φρούτων και γρασιδιού, ενώ η καλή για την κατηγορία επίγευση σίγουρα το καθιστούν το αστέρι της σειράς.

Μιας σειράς που ολοκληρώνεται με το “καλοκαιρινό” Φτέρη Αγιωργίτικο 2016    ( * * ½ ), ένα cool climate ερυθρό δεξαμενής που συνδυάζει βατόμουρο και καραμέλα βουτύρου με μαλακές τανίνες και τονισμένη οξύτητα, προτιμώντας δροσερές θερμοκρασίες σερβιρίσματος.

Τα πράγματα “αγριεύουν” ακόμα περισσότερο με την σειρά Τομή που προέρχεται από σταφύλια ιδιόκτητων αμπελώνων. Το Τομή Μαντινεία 2017 ( * * * ½ ) ντύνει με αυστηρότητα ορυκτών το γεμάτο λουκούμια άρωμα, ενώ το ελαφρύ στόμα ξυρίζει με την βασιζόμενη σε οξύτητα αλλά και λίγες τανίνες αγριάδα του, που απαιτεί 3-4 χρόνια  παλαίωσης.

Ανάλογο είναι και το προφίλ του Τομή Μοσχοφίλερο 2017 ( * * * ½ ), ενός σχεδόν άχρωμου single vineyard ροζέ που φέρνει και αρώματα ποτ πουρί στο ποτήρι αλλά και έναν σχετικό όγκο να γυαλοχαρτάρει την οξύτητα –ξυράφι.

Το Hoof & Lur 2017 ( * * * * ) βλέπει την οινοποιητική παράδοση της περιοχής κάτω από ένα  μοντέρνο πρίσμα, αφού σε αυτό το ροζέ Μοσχοφίλερο συναντάμε οργανική καλλιέργεια, αυθόρμητη ζύμωση, παραμονή σε πιθάρια, απουσία φιλτραρίσματος και  σχεδόν μηδενική προσθήκη θειώδους! Το αποτέλεσμα συνδυάζει όλες τις αρετές του Τομή με επιπλέον όγκο και γευστικό μάκρος, σε ένα σύνολο διεθνούς επιπέδου και απαιτεί και αυτό κελάρι ως το 2021.

 

Ξινόμαυρο: φρέσκο ή παλαιωμένο;

16644_Kir-Yianni-004
Πηγή: http://www.grecomania.com

Στην συνείδηση των περισσοτέρων οινόφιλων το Ξινόμαυρο είναι ταυτισμένο με την παλαίωση. Μήπως όμως η ποικιλία μπορεί να προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη απόλαυση σε νεαρότερες ηλικίες;

4 μίνι κάθετες 4 ιστορικών κρασιών στα οποία το Ξινόμαυρο πρωταγωνιστεί θα επιχειρήσουν να δώσουν την απάντηση. Το κάθε ένα από αυτά θα παρουσιαστεί σε 3 διαφορετικές χρονιές με τις σπάνιες φιάλες να έχουν έρθει από το αρχειακό κελάρι των οινοποιείων.

Μια ιδιαίτερη γευστική δοκιμή που κανένας φίλος της χαρισματικής ποικιλίας αλλά και της ιστορίας του Ελληνικού κρασιού δεν πρέπει να χάσει.

Οι μίνι κάθετες.

1. Οινοποιείο Τάτση, Γουμένισσα. 

Αν η ιστορική ζώνη της  Γουμένισσας σήμερα απολαμβάνει μια αναγέννηση, αυτό το οφείλει σε παραγωγούς σαν τα αδέλφια Τάτση. Ο Περικλής και ο Στέργιος έχουν αναλάβει να συνεχίσουν την αμπελουργική και οινοποιητική παράδοση της οικογενείας και μάλιστα το πράττουν με μια ιδιαίτερα σεβαστή προσέγγιση στη φύση.

Έτσι όλα τα αμπέλια που εκμεταλλεύονται στις πλαγιές του όρους Πάικου (με τα υψόμετρα να ξεκινούν από τα 230 μέτρα και να φθάνουν στα 480)  είναι καλλιεργημένα βιολογικά, ενώ εφαρμόζονται και αρκετές από τις βιοδυναμικές αρχές.

Η κλασσική τους ΠΟΠ Γουμένισσα είναι η πιο κλασσική και ιστορική ετικέτα του κτήματος και συνήθως προέρχεται από ίσα μέρη των ποικιλιών Ξινόμαυρο και Νεγκόσκα. Η ωρίμανση λαμβάνει χώρα σε μικρά Γαλλικά και Αμερικάνικα βαρέλια.

Γουμένισσα 2013.

Γουμένισσα 2007.

Γουμένισσα 2001.

 2. Οινοποιείο Μαρκοβίτη, Chateau Pegasus.

 Το οινοποιείο των αδελφών Μαρκοβίτη είναι από τα παλαιοτέρα της Νάουσας και σίγουρα συγκαταλέγεται στους πρωτεργάτες της βιολογικής καλλιέργειας αλλά και της έννοιας του Chateau, όχι μόνον για την περιοχή αλλά και για ολόκληρη τη χώρα.

Ο Μάρκος Μαρκοβίτης ανέλαβε το τιμόνι του ιστορικού οινοποιείου μετά τις σπουδές του στη Γερμανία, και από  το πιστοποιημένο βιολογικά -από το 1992 (!) -αμπέλι μας προσφέρει μια Νάουσα που ακροβατεί ανάμεσα στο παραδοσιακό και το μοντέρνο.

Το μοναδικό κρασί του οινοποιείου δεν κυκλοφορεί με χρονολογική σειρά αλλά με σειρά ετοιμότητας και δεν ωριμάζει ποτέ σε νέα βαρέλια. Παρόλο που η ετικέτα και το όνομα άλλαξαν για λόγους εξαγωγών στην εσοδεία του 2013, η ιστορική αυτή Νάουσα εξακολουθεί αν είναι το ίδιο γοητευτική!

 Ξινόμαυρο 2013.

 Chateau Pegasus 1999

 Chateau Pegasus 1997

 3. Μπουτάρη Οινοποιητική, Grande Reserve Νάουσσα.

Αν κάποιος αναζητά την αρχέτυπη ποιοτική Νάουσσα, το Grande Reserve είναι το πρώτο που του έρχεται στο μυαλό. Άλλωστε ήταν το πρώτο κρασί ολόκληρης της χώρας που έβαλε στο μπουκάλι ποσότητα μικρής παραγωγής και καρπό επιλεγμένων αμπελώνων.

Πρόκειται για ένα πολυβραβευμένο κρασί ΠΟΠ Νάουσα που φυσικά προέρχεται αποκλειστικά από Ξινόμαυρο. Μετά την επιλογή των σταφυλιών από διάφορους αμπελώνες της ζώνης ώστε να διασφαλιστεί η γευστική πολυπλοκότητα αλλά και η διαχρονική συνέπεια αυτά οινοποιούνται με κλασικό ερυθρό τρόπο, με την εκχύλιση να κρατάει περίπου μια εβδομάδα.

Η ωρίμανση σε διάφορους τύπους βαρελιών κρατά 2 χρόνια και η παλαίωση στη φιάλη άλλα τόσα, όπως ορίζει ο νόμος για την κατηγορία Grande Reserve.

Grande Reserve Νάουσσα 2012.

 Grande Reserve Νάουσσα 2007.

 Grande Reserve Νάουσσα 2000.

 4. Ευάγγελος Τσάνταλης, Ραψάνη Επιλεγμένος.

Λίγοι παραγωγή έχουν συνδέσει το όνομα τους με την ιστορία μιας ζώνης όσο η Ευάγγελος Τσάνταλης με την Ραψάνη. Από το 1991 μέχρι και σήμερα ο σπουδαίος παραγωγός μεγαλουργεί στις παρυφές του Ολύμπου διαχειριζόμενος το 80% όλης της ζώνης ΠΟΠ Ραψάνη.

Η Επιλεγμένη Ραψάνη προέρχεται από αμπελώνες της ημιορεινής ζώνης που βρίσκονται σε υψόμετρα  300-600 μέτρων, με τα εδάφη τους να περιέχουν άμμο και σχιστόλιθο.

Η συνοινοποίηση των ποικιλιών Ξινόμαυρο, Κρασάτο και Σταυρωτό λαμβάνει χώρα σε ανοιχτές τσιμεντένιες δεξαμενές, ενώ η παραμονή σε βαρέλι και φιάλη κυμαίνεται από 24 έως 30 μήνες.

Ραψάνη Επιλεγμένος 2013.

Ραψάνη Επιλεγμένος 2005.

 Ραψάνη Επιλεγμένος 1999.

Η γευσιγνωσία θα λάβει χώρα την Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2018, στις 7:30 μ.μ. στο Vintage Wine Bar & Bistro.
Κόστος συμμετοχής 35 ευρώ/άτομο. Ώρα έναρξης 8:00 μ.μ.

Κρατήσεις απαραίτητες με email στο ebi1@me.com ή στο pws1@me.com.

 

Pietradolce: The perfect triangle.

CdrmdvmW4AAdNZd
To αμπελοτόπι Vigneti Barbagalli. (πηγή: Noble Rot Magazine)

Εδώ και 1-2 δεκαετίες ο αμπελώνας της Etna είναι –κυριολεκτικά και μεταφορικά- ένας από τους πιο καυτούς ολόκληρου του κόσμου. Καταλαμβάνοντας τις 3 από τις 4 πλευρές του βουνού (η δυτική τώρα αναπτύσσεται) εκμεταλλεύεται το πλούσιο σε λάβα έδαφος, το μεγάλο υψόμετρο και τις αξιόλογες γηγενείς ποικιλίες για προσφέρει κρασιά με χαρακτήρα, δύναμη και σοβαρές δυνατότητες παλαίωσης.

Αποτέλεσμα όλου αυτού του “θορύβου” είναι η δημιουργία πολλών οινοποιείων, ένα από τα οποία είναι το Pietradolce. Παρ’όλη την ιστορία των μόλις 12 ετών και με εφόδιο έναν αμπελώνα 11 εκταρίων ο παραγωγός με έμβλημα το τέλειο τρίγωνο (ευθεία αναφορά στο βουνό) κατάφερε σε πολύ λίγο χρόνο να σαρώσει μετάλλια και διακρίσεις και να επιτύχει υψηλότατες  τιμές για τις κορωνίδες της γκάμας του.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους, πάντα πίστευα ότι τα λευκά κρασιά της περιοχής είναι καλύτερα από τα κόκκινα, πεποίθηση πάντως που δεν αφορά μόνο την Etna αλλά εν γένει τους αμπελώνες των ηφαιστείων.

Η Pietradolce φρόντισε να με δικαιώσει με το καλημέρα αφού το εισαγωγικό της λευκό Etna Bianco 2016 ( * * * ½ ) μόνο τέτοιο δεν είναι στο ποτήρι. Προερχόμενο από την σπουδαία ποικιλία Carricante γεμίζει το ποτήρι με ορυκτά και ανθώδη αρώματα. Η γεύση του είναι αυστηρή και παντοδύναμη, βασισμένη σε τρομερή οξύτητα και μάκρος αλλά και λίγες τανίνες που σιγουρεύουν μια 5χρονη παλαίωση.

Η λευκή ναυαρχίδα του οινοποιείου προέρχεται από προφυλλοξηρικά αμπέλια Carricante άνω των 100 ετών που είναι σκαρφαλωμένα σε 850 μέτρα στην ανατολική πλευρά της Etna. To Archineri Bianco 2016 ( * * * * )  μεγεθύνει όλες τις αρετές του Etna Bianco και τις αρτύζει με ωριμότερα αρώματα μελιού, με τη δύναμη και τη γευστική διάρκεια να κόβουν την ανάσα (χωρίς την χρήση βαρελιού παρακαλώ!) σε ένα σύνολο που θα φθάσει στην κορύφωσή του γύρω στο 2027.

L1020190

Το terroir της Etna δίνει και μαγικά ροζέ και ένα τέτοιο είναι το Etna Rosato 2016 ( * * * *  ). Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε κανείς να επιθυμήσει πέρα από αυτά που απλόχερα χαρίζει αυτό το 100% Nerello Mascalese: αριστοκρατικότητα, αυστηρότητα, ελάχιστες τανίνες, φίνα αρώματα ποτ πουρί αλλά και φοβερή επίγευση.

Το Etna Rosso 2016 ( * * ½ ) είναι η οβερτούρα των ερυθρών και προέρχεται από την περιοχή Solicchiata στα βόρεια του νησιού. Το Nerello ωριμάζει για 3 μήνες σε βαρέλι και προσφέρει σχετικά υδαρή αρώματα ορυκτών, γαρίφαλου και φραγκοστάφυλου. Το στόμα είναι ελαφρύ και όξινο, με μια τζούρα τανινών να κάνει τη   ζυγαριά να γείρει προς την επιθετικότητα.

Το Archineri Rosso 2015 ( * * * ) είναι άλλο ένα προϊόν παλαιών αμπελιών το οποίο μετρά 15 αλκοολικούς βαθμούς. Όμως δίπλα στην μύτη της ρίγανης, των αποξηραμένων λουλουδιών και των ορυκτών, το Archineri βάζει ένα μέτριο στόμα με έντονη επιθετικότητα, γεμάτο από σκληρές τανίνες που χρειάζονται 3-4 χρόνια για να ηρεμίσουν.

Τα παλαιότερα, διαμορφωμένα σε κύπελλο αμπέλια του Nerello Mascalesse δίνουν τον καρπό τους για το βαρυφορτωμένο με διακρίσεις Vigna Barbagalli 2014 ( * * * * ) Ένα single vineyard ερυθρό με πυκνό και έντονο μπουκέτο γλυκών μπαχαρικών, λουλουδιών, κρέμας γάλακτος και ποτ πουρί. Η γλύκα στο στόμα ρεφάρεται από τόνους οξύτητας, ενώ οι άγριες τανίνες και το αχώνευτο βαρέλι θέλουν τουλάχιστον μια 10ετία στο κελάρι.

Ο οίκος Pietradolce εισάγεται από την Jeroboam (210 9913316)

L1020187.JPG

Senses (Very) Fine Dining.

senses6.JPG
ΚΑΠΟΝΙ , Ντολμαδάκια μυδοπίλαφο, δέρμα από bisque, κρέμα κακαβιάς

Όταν ένα εστιατόριο βρίσκεσαι στο νούμερο 5 της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και από τα τραπέζια του ακουμπάς την Ακρόπολη, σκέφτεσαι ότι το καλό φαγητό ίσως και να μην είναι απαραίτητο. Όμως αν είσαι ένας foodie και στο πιάτο σου βρίσκεται ένα μέτριο (στην καλύτερη περίπτωση) περιεχόμενο, ούτε τα 7 θαύματα του κόσμου δεν μπορούν σώσουν το δείπνο σου!

Αυτή ήταν η αρχική αίσθηση που αποκόμιζε κανείς όταν επισκεπτόταν τα … ψηλά του ξενοδοχείου AthensWas, όμως εδώ και ένα χρόνο η άφιξη του πολυσυζητημένου από την θητεία του στην Σαντορινιά Σελήνη Θοδωρή Παπανικολάου αλλά και του Άγγελου Αντωνίου στο ρόλο του διευθυντή – οινοχόου το μεταμόρφωσαν στο Senses Fine Dining που κάνει τις δύο τελευταίες λέξεις του ονόματός του να μην φαντάζουν διόλου αμετροεπείς ή φανφαρόνες.

Ήταν η πρώτη φορά που δοκίμαζα τον εξαιρετικά ταλαντούχο σεφ- λίγες μόλις μέρες μετά το λανσάρισμα του χειμερινού του μενού- και η εξαιρετική τεχνική του ήταν εμφανής πριν καν έρθουν τα πιάτα στο τραπέζι. Αρκεί να παρατηρούσες το στήσιμο των πιάτων στο πάσο που ήταν μπροστά από την ανοιχτή κουζινίτσα –αφού από μια κουζινίτσα έβγαιναν όλα αυτά τα εντυπωσιακά πιάτα!- και θα καταλάβαινες γιατί στο Senses θα μπορούσες να χορτάσεις χωρίς να βάλεις στο στόμα σου μπουκιά!

Όταν όμως αποφάσιζες να “χαλάσεις” αυτά τα έργα τέχνης και να φέρεις το φαγητό στο στόμα συνειδητοποιούσες ότι σε αυτό κρυβόταν μια ατελείωτη νοστιμιά γεμάτη από εκρηκτικές εντάσεις, γευστικό πλούτο και μαμαδίστικο flair.

Τρανταχτά παραδείγματα το “γεμιστό Τορτέλλι με Ορτύκι, αφρό παρμεζάνας, τομάτα confit, μπαχαρικά και αποξηραμένη ελιά”, το “Καπόνι με Ντολμαδάκια μυδοπίλαφο, δέρμα από bisque και κρέμα κακαβιάς” ή το “Χοιρινό Πρασοσέλινο με ψητό πράσο, ζαμπαγιόν σέλινο, πηχτή και μαρμελάδα κρεμμύδι”, πιάτα που μπορεί στα χαρτιά να φαντάζουν απόμακρα, όμως γεμίζουν το στόμα με οικίες αναμνήσεις.

Senses3
ΤΟΡΤΕΛΛΙ ΟΡΤΥΚΙ ΠΑΣΤΙΤΣΑΔΑ, αφρός παρμεζάνας, τομάτα confit,  αποξηραμένη ελιά

Αυτή η γιαμ- γιαμ αίσθηση όμως είχε και τις αδυναμίες της αφού το παιχνίδι των υφών που υπόσχονταν τα επιμέρους στοιχεία των εκπληκτικά στημένων δημιουργιών τελικά δεν επιβεβαιωνόταν στην πράξη, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το υπέροχο κατά τα άλλα “Γιουβέτσι Χταπόδι με νιόκι από κριθαράκι, τρούφα, κυδώνια, wakame και chips μανιτάρι” που δεν ήταν όσο …chips θα χρειαζόταν προκειμένου να αντιμετωπιστεί το λιώσιμό του στο στόμα.

Επιπρόσθετα, σχεδόν όλα τα πιάτα ήταν μια ιδέα (ίσως κάποιες φορές και δύο…) πληθωρικότερα του επιθυμητού, γεγονός που λειτουργούσε σε βάρος της φινέτσας. Εδώ βέβαια ο Παπανικολάου έχει περισσότερα από ένα ελαφρυντικά αφού εφ’ ενός τα πιάτα ήταν σε περίοδο fine tuning και εφ’ ετέρου αυτή  είναι η πρώτη κάρτα χειμερινού μενού που φέρει την υπογραφή του!

Βέβαια σε κάθε περίπτωση η επίσκεψη στο Senses θα προσφέρει μια πολύ δυνατή γαστρονομική εμπειρία, που θα αρτυσθεί μάλιστα με εξαιρετικά οινικά ταιριάσματα, μιας και ο Άγγελος Αντωνίου έχει ωριμάσει και δυναμώσει πάρα πολύ σε αυτόν τον τομέα σε σχέση με την περίοδο της θητείας του στην Σπονδή.

Senses8.JPG
ΠΙΤΣΟΥΝΙ, Καπνιστό στήθος, μπούτι confit, παντζάρι, κρέμα κάστανο με φουά γκρα και τρούφα

Μάλιστα είμαι σίγουρος ότι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ο Θοδωρής Παπανικολάου θα έχει ήδη απογειώσει τα περισσότερα από τα πιάτα του Senses Fine Dining και θα τα έχει φέρει κοντά στα επίπεδα του συγκλονιστικού του “Πιτσουνιού με παντζάρι, κρέμα κάστανο, φουά γκρα και τρούφα”, ενός εκ των κορυφαίων πιάτων της γαστρονομικής Αθήνας. Και αν ο πολλά υποσχόμενος σεφ καταφέρει να μπολιάσει το βάθος της νοστιμιάς του με τον αέρα της φινέτσας, ίσως η Αθηνά ευτυχίσει να δει άλλο ένα εστιατόριο  με αστέρι Michelin!

 Senses Fine Dining, Hotel AthensWas, Διονυσίου Αρεοπαγίτου 5, Μακρυγιάννη Tηλ: 2109200240

Νάουσα Μπουτάρη: The time machine…

L1020263.JPG

Ο φόρτος εργασίας του τελευταίου διμήνου ήταν ανελέητος απέναντι στο blog μου όμως αυτές οι μέρες μου δίνουν την ευκαιρία για ένα comeback και μάλιστα με μια μοναδική γευσιγνωσία.

Μια γευσιγνωσία που έλαβε χώρα στο House of Wine και η οποία έφερε στα ποτήρια 24 χρονιές του πλέον ιστορικού Ελληνικού κρασιού αλλά και της πρώτης ΟΠΑΠ εμφιαλωμένης ετικέτας. Η Νάουσα Μπουτάρη δεν απαιτεί ιδιαίτερες συστάσεις αφού από το 1906 –χρονιά της πρώτης κυκλοφορίας της!-  είναι ταυτισμένη με την ιστορία  της οινικής Ελλάδας αποτελώντας μέχρι και σήμερα το απόλυτο έμβλημά της.

Το ταξίδι μέσα στο χρόνο ξεκίνησε από την εσοδεία του 1974 και έφτασε έως το 2015 με τα κρασιά να είναι ομαδοποιημένα σε 4 σετ των 6 . Ένα ταξίδι που πυροδότησε πολλές συζητήσεις κατά τη διάρκεια της δοκιμής αλλά και στον απόηχο της, με  αρκετούς  από τους παραβρισκόμενους να μου εκφράζουν την απογοήτευσή τους για την κατάσταση πολλών εκ των κρασιών.

Προσωπικά δεν θα παραβλέψω τα δεδομένα, όμως θα διαφωνήσω με τους περισσότερους τόσο ως προς τα συμπεράσματα που προκύπτουν από αυτά, όσο και ως προς την γενική εντύπωση αυτής της εκδήλωσης.

Κατ’ αρχήν δεν γνωρίζω κανένα άλλο κρασί της χώρας που να μπορούσε να προσφερθεί σε τόσες πολλές χρονιές, κάποιες εκ των οποίων είναι ελάχιστα χρόνια νεώτερες από εμένα και πολλά χρόνια μεγαλύτερές από την πλειοψηφία των οινόφιλων που κατέκλισαν το House of Wine! Ως εκ τούτου αυτή ήταν μια “once in a lifetime ” εμπειρία που αν μη τη άλλο απαιτεί σεβασμό.

Από την άλλη, η Νάουσα Μπουτάρη δεν είναι ούτε Chateau Margaux ούτε Romanee Conti, αλλά ένα καθημερινό κρασί που κοστίζει 8€ και παράγεται σε εκατομμύρια φιάλες. Ως εκ τούτου το να προσδοκά κάποιος δυνατότητες παλαίωσης εικοσαετιών είναι κατά την γνώμη μου  ουτοπικό, όταν μάλιστα τα περισσότερα Ελληνικά ακριβά Syrah τις περισσότερες φορές δεν καταφέρνουν ούτε την 8ετία!

Έτσι το γεγονός ότι κάποιες φιάλες ήταν ολοζώντανες μετά από 15 και πλέον χρόνια μόνο άξιο θαυμασμού μπορεί  να θεωρηθεί αλλά και άξιο συγχαρητηρίων  προς όλους τους ανθρώπους που έχουν δουλέψει για αυτό το κρασί -ορόσημο του Ξινόμαυρου, της Νάουσας αλλά και όλης της Ελλάδας!

1974-1988.

Βαρυφορτωμένο με ντομάτα καραμέλα και καφέ αλλά ακόμα ζωντανό στο στόμα το 1975 ( * * * ) -αν και το παλαιότερο κρασί της δοκιμής!-  ήταν από τα λίγα προ του 2000 κρασιά  που άντεξαν το χρόνο! Από κοντά και το λιωμένο 1987 ( * * ½ ) που όμως πατάει πάνω στην εντονότατη οξύτητα για να χαρίσει ένα μπουκέτο γεμάτο με ελιά, θυμάρι, χουρμά και καραμέλα. Από εκεί και πέρα τα 1978, 1980, 1983 και 1988 μάλλον είχαν περάσει προ πολλού το peak τους.

1992-1999.

2 συγκινήσεις προσέφερε αυτή η 6άδα όπου τα κρασιά μετρούσαν 2 έως 2 ½ δεκαετίες (για να μην ξεχνιόμαστε!) . Το 1996 ( * * * ) θύμιζε το ΄87 με τις ανύπαρκτες τανίνες και την εντυπωσιακή οξύτητα, όμως η μύτη έφερνε μπαχάρια και αποξηραμένο goji berry μαζί με την καραμέλα. Αντίθετα το 1998 ( * * * ) ήταν δυνατό, εύσωμο και ικανό για 2-3 έτη παλαίωσης ακόμα, με νύξεις λιαστής ντομάτας, μελιού και δέρματος να κυριαρχούν. Το εξελιγμένο στο flavor 1992 και το σκληρό 1997 είναι πόσιμα σήμερα, ενώ το ίδιο δεν ισχύει για τα 1994 και 1999.

L1020262.JPG

2000-2008.

Η εξάδα αυτή έδωσε εκπληκτικά κρασιά με μόνες εξαιρέσεις το βροχερό 2002, το αλκοολικό 2008 και το μακρύ πλην εξελιγμένο στην μύτη 2003. Το 2000 ( * * * ½ ) και το 2004 ( * * * ½ ) έδωσαν την μάχη τους σώμα με σώμα για το καλύτερο κρασί της δοκιμής. Το πρώτο ήταν αρκετά πυκνό και στιβαρό, υποστηριζόμενο από γλυκό φρούτο (φράουλα, ντομάτα, αποξηραμένο βερίκοκο) που εγγυάται άλλη μια 4ετία ζωής. Το δεύτερο αφήνει υποσχέσεις για ακόμα καλύτερη πορεία αφού τώρα είναι  αυστηρό και άγριο, προσφέροντας παράλληλα ένα  πολύπλοκο μπουκέτο ιβίσκου, σοκολάτας, ρίγανης, ορυκτών και ποτ πουρί. Το βάθρο της βραδιάς συμπληρώνει άλλος ένα εκπρόσωπος από εδώ, το γεμάτο μπρίο, αέρινη αίσθηση και μάκρος 2001 ( * * * ) που θα φθάσει στο ζενίθ του μετά το 2023.

2010-2015.

Οι εντυπωσιακές για την κατηγορία του κρασιού δυνατότητες παλαίωσης αποκαλύφθηκαν σε όλο τους το μεγαλείο με την δοκιμή των πρόσφατων εσοδειών που παρουσιάστηκαν σκληρές, άχαρες και ασύνδετες σε σχέση με τις παλαιότερες. Τα 2011, 2014 και 2015 ( όλες * *1/2 – * * * ) έχουν οριακά το πάνω χέρι, όμως η συνέπεια, οι άριστες οινοποιήσεις και η καθαρότητα είναι ο κοινός παρονομαστής που θα καταστήσουν όλα τα κρασιά αυτού του flight εξίσου εντυπωσιακά με τα μεγαλύτερα αδελφάκια τους σε 5 -10 χρόνια.

 

 

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑