Αναζήτηση

simosgeorgopoulosblog

Πάθος για το κρασί, τον καφέ, τη γεύση και τα αποστάγματα

Ρόδος, μια Λακάνη νοστιμιάς!

L1020921
Παράγκα: Καράβολοι  με κρεμμυδάκια.

Η πρόσφατη επίσκεψη στην Ρόδο δεν ήταν μόνο αφορμή για την εξερεύνηση του Αθηριού, του Μοσχάτου και των άλλων αξιόλογων ποικιλιών του νησιού αλλά και των καράβολων, της λακάνης και των λοιπών γαστρονομικών καλουδιών του. Όταν μάλιστα στην θέση του Ντέιβιντ Λίβινγκστον έχεις την Ελένη Ψυχούλη ξέρεις ότι αν μη τι άλλο οι ανακαλύψεις σου δεν θα είναι αυτές του μέσου τουρίστα.

Το γαστρονομικό ταξίδι βέβαια ξεκίνησε πιο κοσμοπολίτικα από το γαστρονομικό εστιατόριο του Rodos Palace, με το ξενοδοχείο πάντως να μας κερδίζει κατ’ αρχήν με την απόλυτη θέα, το ντους –εμπειρία και το εντυπωσιακό πρωινό! Αν όμως η απερίγραπτη ποικιλία του τελευταίου  αφήσει χώρο στο στομάχι, τα 12 Νησιά κάτω από την μπαγκέτα του σεφ Νίκου Ζερβού είναι εξίσου απολαυστικά.

Βέβαια όταν στο μενού συνυπάρχουν “πικάντικος τόνος ceviche με μακαντέμια και γαλάκτωμα από passion fruit”, “σεφταλιές κοτόπουλου με ριγανάτες πατάτες” και  “σαλάτα σπανακόπιτα με μέλι, σουσάμι και σταγόνες από σιρόπι άνηθου” καταλαβαίνει κανείς ότι αυτό δεν διεκδικεί δάφνες ισχυρής γαστρονομικής  ταυτότητας. Όμως η νοστιμιά των πιάτων ήταν απόλυτα ικανοποιητική ενώ ο μόλις καταρτισθείς κατάλογος είμαι σίγουρος ότι θα έχει ήδη ενηλικιωθεί την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, κερδίζοντας πόντους σε όλα τα επίπεδα.

Η Παράγκα αυτοπροσδιορίζεται ως ελληνικό μαγειροτεχνείο. Σίγουρα το δεύτερο συνθετικό της τελευταίας λέξης έχει την τιμητική του, μιας και ο Γιάννης Ευθυμίου προσφέρει έργα τέχνης βγαλμένα από τους εντυπωσιακούς ξυλόφουρνούς του. Το ορεινό location στα Απόλλωνα εξασφαλίζει ότι η Παράγκα δεν είναι εγκλωβισμένη στο ανταγωνιστικό, τουριστικό μοτίβο της παραλίας  και έτσι μπορεί να χαρίσει εκρήξεις γεύσης και αυθεντικότητας με πιάτα όπως οι “καράβολοι (μικρά σαλιγκάρια) με κρεμμυδάκια”, η “τραχανόσουπα με ζωμό κρέατος”,το “λαθούρι με καπνιστή ρέγκα και πίκλες”, η “κατσίκα στιφάδο” και το “αντικριστό αρνί” από την περιοχή.

L1020920
Παράγκα: Λαθούρι με καπνιστή ρέγκα και πίκλες.

Το Angela’s Castle δεν θα μπορούσε να λάβει υψηλότερη βαθμολογία για την  μοναδική αίσθηση του παλιού αρχοντικού που σου μεταφέρει. Και ένα τέτοιο ακριβώς είναι το υπέροχο κτίσμα μέσα στην παλαιά πόλη της Ρόδου, που στεγάζει την προσπάθεια του Γιάννη και της Άννας Κατσιμπράκη μετά την αποχώρησή τους από την οικογενειακή, διάσημη ψαροταβέρνα Αλέξης. Δυστυχώς το φαγητό δεν στάθηκε στο ύψος της ατμοσφαιρικότητας, αφού ο πολυδιαφημισμένος “τόνος με εποχιακά λαχανικά” ήταν τελείως στεγνός, το “γεμιστό καλαμάρι με μαύρες φαρφάλες” ήταν βαρύ και άνοστο με τα ζυμαρικά παραβρασμένα, τα “χτένια με κρέμα” ήταν …κρέμα με χτένια, ενώ και οι εμπνεύσεις της συνύπαρξης λακέρδας και μαριναρισμένου τόνου με γλυκές σάλτσες μάλλον ανεπιτυχείς.

L1020942
Angela’s Castle: Γεμιστό καλαμάρι με μαύρες φαρφάλες.

Οι φίλοι της υψηλής κουζίνας σίγουρα γνωρίζουν το πολυβραβευμένο εστιατόριο Μαυρίκος, που αν και βρίσκεται στην πολύβουη και άκρως τουριστική Λίνδο έχει κάνει το νησί γαστρονομικά γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο. Και μπορεί να μην είχαμε την τύχη να το απολαύσουμε,  όμως βιώσαμε μια πολύ πιο ιδιαίτερη εμπειρία αφού ο Δημήτρης και ο Μιχάλης Μαυρίκος μας άνοιξαν το σπίτι τους. Και μας  προσέφεραν εκτός από έναν …μεζέ της ευγένειάς και της καλοσύνης τους και πολλούς μεζέδες που έκοβαν την ανάσα, όπως το σοφά ζεματισμένο μικροσκοπικό “Λινδιακό γαριδάκι”, το “πατέ” από το ίδιο  και μια γιαμ –γιαμ εκδοχή του “ιμάμ”. Όμως τα μαχαιροπήρουνα πήραν φωτιά την ώρα που έφτασε η ηδονιστική “Λακάνη”- η παραδοσιακή συνταγή  με κρέας (αρνί την περίπτωση μας), σπασμένο σιτάρι, ρεβίθια  και ντομάτα- σιγοψημένη στον ξυλόφουρνο σε ανοιχτή γάστρα με σχήμα λεκάνης.

L1020945
Δημήτρης Μαυρίκος: Ένας απλό αλλά ουσιαστικό «ορεκτικό» πριν από την Λακάνη.

Και αν η εξέταση χοληστερίνης είχε μετά από αυτήν κάποιες ελπίδες αίσιας έκβασης, τα πανφρεσκα ωμά θαλασσινά του εστιατορίου Αβαντίς φρόντισαν να τις εξανεμίσουν! Φούσκες κυδώνια, νυχάκια, πορφύρες και φυσικά υπέροχα στρείδια δημιουργούσαν πάρτι ιωδιούχων πυροτεχνημάτων στο στόμα, αναγκάζοντάς σε να ψάχνεις απελπισμένα για ένα  παγωμένο αφρώδες του νησιού.

Θα μπορούσε κανείς να πει και άλλα για αυτή την περιήγηση που εντάσσεται στο (εκπονημένο από την Ελένη Ψυχούλη και η Μαίρη Καμπουράκη ) πρόγραμμα abav2 και στοχεύει στην γνωριμία με μια “άλλη” Ρόδο. Θεωρώ όμως σημαντικότερο να χρησιμοποιήσω αυτήν την παράγραφο προκειμένου να αναφέρω ότι η δεύτερη κυρία είναι η ιδιοκτήτρια του Rodos Palace, ενός ξενοδοχείου που αν κινούταν με την κλασσική λογική θα έπρεπε να ανεμίζει το λάβαρο του all inclusive! Αντ΄ αυτού, προτρέπει τους επισκέπτες να γυρίσουν, να “μυρίσουν”, να δοκιμάσουν και εν τέλει να αποκομίσουν μια συνολική εμπειρία του κοσμοπολίτικου νησιού, πολύ πιο δυνατή από αυτήν που θα αποκόμιζαν  αν περιορίζονταν στα στενά όρια του (υποδειγματικού) ξενοδοχείου της και συνεπώς πολύ πιο ισχυρή ως επικοινωνία και ως ανάμνηση. Μια αντίληψη που δεν κοιτάει μόνο το σήμερα αλλά και το αύριο, όντας πρότυπο για την Ρόδο αλλά και για όλη την τουριστική Ελλάδα.

Advertisements

Η Ρόδος των σταφυλιών.

005
πηγή: simadiatouaigaiou.wordpress.com

Η Ρόδος είναι ένα περίεργο νησί. Διότι εκεί -σε κάθε μέτρο- εναλλάσσονται η κακόγουστη τουριστική ανάπτυξη και η ανείπωτη φυσική ομορφιά. Είναι όμως και οινικά περίεργη, μιας και ενώ από την μία πλευρά είναι απούσα (εξαιρουμένης της Cair) από το οινικό γίγνεσθαι του κρασιού, από την άλλη διαθέτει 2 ΠΟΠ –που μάλιστα καλύπτουν όλα τα στυλ κρασιών- ενώ παράλληλα είναι και ο μοναδικός τόπος που η ποικιλία Μαλαγουζιά συμμετέχει σε ονομασία προέλευσης!

Για να ανακαλύψει βέβαια κανείς την οινική Ρόδο έπρεπε να ξεκουνήσει από τα εκπληκτικής θέας και αισθητικής δωμάτια του Ρόδος Palace, κάτι που δεν είναι και τόσο εύκολο. Τουλάχιστον όμως φεύγει γεμάτος ενέργεια μιας και το ξενοδοχείο προσφέρει ένα από τα πλέον πλούσια πρωινά που κανείς μπορεί να απολαύσει.

Την ενέργεια πάντως θα την χρειαστεί για να σκαρφαλώσει μέσα από μια πανέμορφη διαδρομή στο όρος Ατάβυρος, με μεγάλο μέρος του αμπελώνα να βρίσκεται στις πλαγιές του και σε υψόμετρα που φθάνουν τα 600 μέτρα. Δυστυχώς η Cair ακολουθεί πιο δημοσιοϋπαλληλικά ωράρια και έτσι δεν είναι ανοιχτή τα Σαββατοκύριακα, όμως η δυτική πλευρά φιλοξενεί άλλα, νεότερα οινοποιεία.

Προφανώς η ιδρυθείσα το 1924 Emery δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία όντας μιας από τις παλαιότερες οινοποιίες της χώρας, όμως η εσωστρέφεια της τελευταίας 10ετίας ίσως να μην την καθιστά γνωστή στους νεότερους οινόφιλος. Αν και συνεχίζω να προτιμώ το θεωρητικά απλούστερο Villare της, το Αθήρι Βουνοπλαγιάς 2017 ( * ½ ) εισαγάγει στην τυπικότητα της ποικιλίας, με γιασεμί και αχλάδι στην μύτη και ιδιαίτερη μαλακότητα στο στόμα. Το Δεξαμενή Νο 4 2017 ( * * ) βάζει δίπλα στο σημαντικότερο σταφύλι της Ρόδου το κοσμοπολίτικο Sauvignon Blanc και ως εκ τούτου πινελιές οξύτητας και δροσιάς. Από την άλλη το Zacosta 2015 ( * * ½ ) κινείται στα …κόκκινα προσφέροντας  την κορυφαία έκδοσή του Αμοργιανού, της γνωστής δηλαδή Μανδηλαριάς. Ισορροπημένο –αν κανείς εξαιρέσει την κλασσική σκληράδα της ποικιλίας- αλλά και ενδιαφέρον στα αρώματα της στάχτης και της σταφίδας.

Πολύ νεότερο το οινοποιείο Κουνάκη που καλλιεργεί 40 στρέμματα στην Έμπωνα προσφέροντας μια πιο αυστηρή και άγουρη έκφραση της ποικιλίας με το Αθήρι 2017 ( * * ½ ), με το μεγάλο υψόμετρο πάντως να  φέρνει ελαφράδα στο σώμα αλλά και ανάγκη για περαιτέρω παλαίωση 1-2 ετών. Το ίδιο ισχύει και για το Κυματοθραύστης 2017 ( * * * ), ένα αλμυρούτσικο Blend Ασύρτικου και Μαλαγουζιάς που πλάι στην ορυκτή αυστηρότητα φέρνει μέντες και δυόσμους.

Ανάλογες επιδόσεις έρχονται και με το ερυθρό Oak Blend 2015 ( * * * ), που συνδυάζει την γλύκα του Merlot, τη δομή του Cabernet και το φρούτο του Syrah. Γλυκιά όμως επίγευση δεν αφήνει μόνο η δουλειά του Γιάννη Κουνάκη αλλά και το λιαστό Μοσχάτο Ρόδου NV ( * * ½ ). Αν και το λιάσιμο δεν “ακούγεται” όσο κανείς θα προσδοκούσε, αυτή η cuvee των 4000 φιαλών είναι γενναιόδωρη σε πάχος, στρογγυλάδα και αρώματα λουίζας και δυόσμου.

Το λιλιπούτειο οινοποιείο του Παναγιώτη Πιπέρη στην Απόλλωνα είναι ακόμα νεώτερο, εν τούτοις δεν εκτίθεται με το Κορυφή 2017 ( * ½ ) που μπορεί να παρουσιάζεται ελάχιστα πλαδαρό, όμως ταυτόχρονα είναι καθαρότατο και ανθώδες. Ο παραγωγός πάντως δείχνει να προτιμά τα αζύμωτα σάκχαρα και ενίοτε τα καταφέρνει ικανοποιητικά. Το Aenigma 2016 ( * * * ) είναι μια τέτοια περίπτωση αφού ισορροπεί παρά την τονισμένη αλκοόλη, βάζοντας λάιμ και δυόσμο σε πρώτο αρωματικό πλάνο και μαλακότητα σε πρώτο γευστικό. Ο τρύγος του 2017 ( * * ) αυτού του Μοσχάτου πάντως διαθέτει ανάλογο προφίλ και flavor, υπολείπεται όμως στο γευστικό μάκρος.

Η Ρόδος σίγουρα είναι ικανή να αφήσει το δικό της οινικό αποτύπωμα –την στιγμή μάλιστα που διαθέτει και πολλούς αυτόριζους αμπελώνες- όμως προς το παρόν είναι δέσμια της “sold out” τουριστικής κατάρας της. Και μπορεί το να ξεπουλάς να ακούγεται (ειδικά αυτούς τους χαλεπούς καιρούς) θεόσταλτο, αν όμως αυτό συμβαίνει μόνο στο πλαίσιο μιας επιτόπου τουριστικής πελατείας στερεί τα οινοποιεία από την επαφή με τον “έξω κόσμο” και την πρόοδο στην οποία εξαναγκάζει η πίεση του ανταγωνισμού.

“Ιδού η Ρόδος, ιδού και το οινικό πήδημα!” επομένως, με το μέλλον να δείχνει αν η οινοποιητική δυναμική της  θα φέρει τα κρασιά της και στα ποτήρια των εκτός νησιού οινόφιλων!

20 για να γιορτάσεις 50 ή 50 για να γιορτάσεις 20;

IMG_7792

 

Η κάβα μου πλέον έχει συρρικνωθεί δραματικά σε σχέση με τις αρχές του 00 και πλέον  δεν θα έλεγα ότι περιέχει περισσότερη από μιάμιση ντουζίνα σπουδαίων φιαλών.

Αν ωστόσο έπρεπε να διαλέξω μια και μόνο μία από αυτές, η επιλογή μου θα ήταν –χωρίς δισταγμό- το Savennieres Roche aux Moines Clos de la Bergerie 1998 του Nicolas Joly. Δεν ξέρω αν είναι η λατρεία μου για το Chenin Blanc, η γοητεία που μου ασκεί ο Λίγηρας ή ο μύθος του πλέον αμφιλεγόμενου βιοδυναμιστή της ιστορίας κάποιος από τους λόγους για αυτή την περίεργη επιλογή. Όχι βέβαια ότι ένα κορυφαίο Savennieres δεν είναι ένα κορυφαίο κρασί, όμως είμαι σίγουρος ότι όποιος άνοιγε το ψυγείο μου θα προτιμούσε κάποια άλλη ετικέτα υψηλότερου κύρους και πολύ μεγαλύτερης τιμής.

Έχω περάσει πάρα πολλά χρόνια -18 για την ακρίβεια- μαζί με την ψηλόλιγνη, γεμάτη μούχλα φιάλη. Συχνά την έχω πιάσει να με κοιτά σε κάθε άνοιξε- κλείσε του συντηρητή, μιας και η θέση της μέσα σε αυτόν ήταν περίοπτη. Αμέτρητες φορές την έχω πάρει στα χέρια μου χαϊδεύοντας τον ανάγλυφο θυρεό της με τον ιππόκαμπο.   Και  μια –δύο φορές μάλιστα έφτασε μέχρι και το ράφι του κανονικού μου ψυγείου πριν πάρει –άθικτη- τον δρόμο της επιστροφής.

Όμως φθάνοντας στα 20 της χρόνια έφθασε και η στιγμή για να γιορτάσει τα  γενέθλιά μου. Το “μισός αιώνας ζωής” ακούγεται γοητευτικό για μια βιοτεχνία παρασκευής γαλακτομπούρεκου ή για μια εταιρία ηλεκτρικών συσκευών, όμως δεν ξέρω αν ασκεί την ίδια γοητεία όταν αναφέρεται στα 50στα  γενέθλια ενός ανθρώπου.

Πάντως όπως και να το δει κανείς το πράγμα η περίσταση είναι ξεχωριστή, όπως ξεχωριστός είναι και ο καρπός των 3,2  εκταρίων του αμπελοτοπιού Roche aux Moines. Και δεν είναι μόνο η βιοδυναμική του καλλιέργεια ή οι τρομακτικά χαμηλές αποδόσεις της τάξης των 25-30hl/ha (αποδόσεις που θα έκαναν ακόμα και τα 1er Cru Classe του Μπορντό να …κοκκινίσουν) που ευθύνονται για αυτό, αλλά και οι πολλαπλοί τρύγοι (συνήθως 4-5!) προκειμένου να συλλεχθούν όσο το δυνατόν περισσότερες  βοτρυτισμένες ρόγες του χαρισματικού Chenin Blanc.

Μιας και περί σήψης η κουβέντα γεμάτος σήψη ήταν και ο φελλός, ο οποίος ωστόσο βγήκε ακέραιος και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, ανοίγοντας το δρόμο από τον οποίο το κεχριμπαρένιο νέκταρ ζωγράφισε το ποτήρι.

Ζωγραφιά όμως ήταν και το μπουκέτο, και μάλιστα μιας σπουδαίας παλέτας. Μια γλυκιά ζωγραφιά απίστευτης συμπύκνωσης, βαρυφορτωμένη από την παρουσία της ευγενούς σήψης, του βερίκοκου mi cuit και του μελιού, με τις ορυκτές πινελιές να αποζημιώνουν για το περίμενε στο ποτήρι. Εντελώς διαμετρικές οι συγκινήσεις στο στόμα με την τρομακτική οξύτητα να στήνει ένα bone dry νεανικό ακόμα(!) σκηνικό, το οποίο φωτίζεται από την έκρηξη του flavor αποξηραμένης πορτοκαλόφλουδας και τις εμφανείς τανίνες που του  προσδίδουν αέναη επίγευση.

Ένα μεγάλο Sauternes στη μύτη και μια σπουδαία Σαντορίνη στο στόμα; Όχι, ένα μοναδικό Savennieres που στα 20 χρόνια του παραδίδει μαθήματα ύψιστης οινικής τέχνης. Και εν τέλει με υποχρεώνει στα 50 μου να γιορτάσω την ξεχωριστή στιγμή των 20ων γενεθλίων του…

Alta Mogiana, Catuai: Too (over)roasted for my love…

L1020906

Βαθμολογία: ( * * 1/2 )

Η φράση “είναι μια δημιουργία της…” που αναγράφεται κάτω από κάθε γευσιγνωσία καφέ ακούγεται υπερβολική, όμως η εταιρείες που επιλέγουν και καβουρντίζουν έναν καφέ βάζουν την δική τους σφραγίδα στο τελικό αποτέλεσμα, παρομοιάζοντας την όλη διαδικασία με αυτήν ενός σπουδαίου οινοπαραγωγού που αγοράζει σταφύλια και κατόπιν αναλαμβάνει την οινοποίηση, την ωρίμανση και την παρουσίαση του τελικού προϊόντος.

Ο Alta Mogiana προέρχεται από ένα εξαιρετικό …σταφύλι από την σπουδαιότερη ομώνυμη υποζώνη της μεγαλύτερης βραζιλιάνικης περιοχής παραγωγής καφέ της Βραζιλίας, Minas Gerais. Μάλιστα η στόφα της ποικιλίας Catuai, τα υψηλά –για την περιοχή- υψόμετρα που φθάνουν τα 1350 και η μέθοδος Natural που χρησιμοποιείται, υπόσχονται πολλά.

Και η επιλογή του Coffee Lab στο κομμάτι της πρώτης ύλης αποδεικνύεται σωστή μιας και ο καφές διαθέτει την αρωματική συμπύκνωση, την γευστική διάρκεια και την επίγευση ενός εξαιρετικού καφέ.

Αυτό όμως που αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων είναι το καβούρντισμα που ακολουθεί την γνωστή συνταγή του over roasting, κάτι που γίνεται εμφανές ακόμα και από την φωτογραφία που συνοδεύει αυτό το post.

Μια λαίλαπα που δυστυχώς είναι κοινός τόπος σε όλες τις αλυσίδες που υποτίθεται ότι προσφέρουν το “specialty coffee” πακέτο και η οποία στην ουσία καταστρέφει την ουσία αυτού του κινήματος που είναι η ανάδειξη των μοναδικών αρωμάτων και γεύσεων που προσφέρει ο κάθε τόπος.

Έτσι το σχεδόν καμένο άρωμα και η πίκρα στην επίγευση αμαυρώνουν έναν κατά τα άλλα εξαιρετικό καφέ που είναι γεμάτος με αρώματα λαχανικών και ξηρών καρπών, ισορροπημένη, στρόγγυλη  γεύση και μέτριο σώμα.

Προφανώς το να εκπροσωπείς  το τρίτο κύμα του καφέ σε μια χώρα που έχει εθιστεί στο “καμένο” δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όμως δυστυχώς κρινόμαστε από τις επιλογές μας και το Coffee Lab με τον Alta Mogiana έχασε (για λίγο) την ευκαιρία να κερδίσει με αυτόν τον υπέροχο Βραζιλιάνικο καφέ τους πραγματικούς γνώστες. Τουλάχιστον με την ποιότητα του θα φέρει μια -έστω και “αρπαγμένη”- μυρωδιά καλού καφέ στα ποτήρια όλων.

Ο Alta Mogiana είναι μια δημιουργία των Coffe Lab. Ενδ. τιμή 38€/ κιλό.

Για…υγρό ρύζι με τον Πρέσβη!

L1020618

Το να είσαι ο ιάπωνας πρέσβης ακούγεται cool, όμως το να είσαι παράλληλα Sake (αλλά και Wine) Master ανεβάζει τα επίπεδα της ίντριγκας στο …ρύζι!

Έτσι δεν θα ήταν δυνατόν να χάσει κανείς την παρουσίαση του  κου Yasuhiro Shimizu στην κατοικία του, με θέμα το Sake αλλά και την δοκιμή εξαιρετικά επιλεγμένων ετικετών ενός προϊόντος η ιστορία του οποίου χάνεται πίσω στον 7ο π.Χ αιώνα.

Η παρασκευή του Sake ξεκινά από την λείανση των κόκκων του ρυζιού· μια διαδικασία ανάλογη των στρεμματικών αποδόσεων σε ένα κρασί, αφού όσο περισσότερο από το εξωτερικό του αφαιρείται, τόσο εκλεκτότερο, και φυσικά ακριβότερο, γίνεται το Sake.

Αφού το ρύζι ατμιστεί αναμειγνύεται με νερό και κόκκους ρυζιού koji –ενός ρυζιού που έχει προκύψει από την επίδραση του ομώνυμου μύκητα-και κατόπιν ζυμώνεται ανεβάζοντας τον οινοπνευματικό βαθμό στο 16%. Αφού η ζύμωση ολοκληρωθεί ο λευκός χυλός συμπιέζεται, φιλτράρεται και αφού παλαιώσει σε ανοξείδωτες δεξαμενές εμφιαλώνεται.

Φυσικά ο κύριος πρέσβης δεν έμεινε στα λόγια αλλά παρουσίασε και 6 εκλεκτά Sake, κάποια εκ των οποίων ήρθαν από την Ιαπωνία ειδικά για την εκδήλωση!

Είχαμε έτσι την τύχη να ξεκινήσουμε την γευσιγνωσία με το Tombo Sparkling Bihappo Junmai Nigori, ένα αφιλτράριστο, ημιαφρώδες Sake γεμάτο με έντονα αρώματα αχλαδιού που μάλλον ήταν το Sake- ανάλογο ενός Prosecco! Αντίθετα το Kubota Senju Ginjo (στο οποίο έχει προστεθεί και αλκοόλη) ήταν ελαφρύ και καθαρό σαν βότκα, με όμορφο λεμονάτο τελείωμα.

Οι επόμενες 2 προτάσεις από τον Asahi Shuzo είναι από τις πλέον ακριβοθώρητες αλλά και δυσεύρετες, ακόμα και στην Ιαπωνία. Το Dassai 50 Junmai Daiginjo δεν έχει υποστεί προσθήκη αλκοόλης (εξ ου και ο χαρακτηρισμός Junmai) ενώ ταυτόχρονα έχει χάσει το 50% του βάρους του ρυζιού κατά την λείανση! Το αποτέλεσμα έχει χρώμα λευκού κρασιού, πολυπλοκότητα λουλουδιών και χαμομηλιού και πολύ έντονο flavor στο σχεδόν βανιλάτο τελείωμα.

Το Dassai 23 Junmai Daiginjo από την άλλη, πάει την υπόθεση ραφινάρισμα ένα επίπεδο πάνω έχοντας απαλλαγεί από το 77% του φλοιού του! Έτσι το πανάκριβο αυτό Άγιο Δισκοπότηρο του Sake αποκτά μια ντελικατέτσα πράσινου μήλου αλλά και βελούδινη αίσθηση στο ελαφρύ σώμα του.

Το ultra παραδοσιακό (κατά τον πρέσβη) Hakushika Tokubetsu Honjoko αποδείχθηκε πολύ του γούστου μου: φίνο, γεμάτο νύξεις ρυζιού, πεπονιού και τσουκνίδας είναι ελαφρύ και ταυτόχρονα μαλακό χωρίς όμως να θυσιάζει στάλα εκζήτησης. Τέλος, το Dewazakura Ouka Ginjo –ενισχυμένο και αυτό όπως και το προηγούμενο- έφερε αρώματα κριθαριού, ρυζιού, φυκιού και βρεγμένου μαλλιού στο ποτήρι, αλλά και μακρύ ελάχιστα καπνιστό flavor.

Πάντως οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν αφού μια ποικιλία από Ελληνικά κλασικά μεζεδάκια ανέλαβε να καταδείξει την ικανότητα του Sake να συνοδεύσει σε ένα Ελληνικό τραπέζι. Και πράγματι μερικοί συνδυασμοί –όπως το τζατζίκι με το Kubota Ginjo-εντυπωσίασαν, ενώ το τελευταίο Sake της δοκιμής (το Dewazakura Ouka Ginjo) κατέπληξε με την ευελιξία του που του επέτρεψε να σταθεί τέλεια δίπλα σε έναν μπουφέ που περιελάμβανε από ταραμοσαλάτα και αυγοτάραχο μέχρι σουβλάκι και παϊδάκια!

Πέρα από την σπουδαιότητα που του προσδίδει η μακραίωνη ιστορία του το Sake είναι μια από τις πλέον καυτές τάσεις παγκοσμίως. Συνεπώς όσοι επιθυμούν να βρίσκονται στον αφρό των εξελίξεων αλλά και να φέρουν κάτι μοναδικό στο τραπέζι τους δεν θα πρέπει να αφήσουν την δυσκολία των ονομάτων αλλά και των τύπων του Sake να τους αποθαρρύνει. Άλλωστε είμαι σίγουρος ότι ο κύριος Yasuhiro Shimizu θα είναι στην διάθεσή τους για όποια διευκρίνηση χρειαστούν! Ευχαριστούμε αξιότιμε κύριε πρέσβη!

 

Κτήμα Αβαντίς, Collection Syrah 2016: Η επιλογή των βαρελιών.

L1020855.JPG

Για άλλη μια χρονιά το Κτήμα Αβαντίς μου κάνει την τιμή να μου εμπιστευτεί την ναυαρχίδα των κρασιών του. Ή τουλάχιστον το τελικό του στάδιο, αφού σε αυτό το έργο τέχνης οι καλλιτέχνες με το μέγιστο μερίδιο ευθύνης πρέπει να αναζητηθούν στην πανάξια αμπελουργική και οινολογική ομάδα -με επικεφαλή τον Απόστολο Μούντριχα- που καταφέρνουν να δημιουργήσουν το σπουδαιότερο ίσως  Syrah της χώρας.

Η δική μου ταπεινή συμβολή σε αυτό θα είναι το τελικό γυαλοχαρτάρισμα, το οποίο έρχεται με την επιλογή των βαρελιών που θα συνθέσουν το τελικό blend των περίπου 1000 ακριβοθώρητων φιαλών. Όμως και φέτος το Κτήμα Αβαντίς θα δώσει την ευκαιρία σε κάθε οινόφιλο που επιθυμεί, να νοιώσει και αυτός την …σκόνη του γυαλίσματος, αφού η εν λόγω διαδικασία δεν θα λάβει χώρα στον στενό και μυστικοπαθή “οικογενειακό” κύκλο του οινοποιείου αλλά θα εκτεθεί και στην παλέτα όλων όσων βρεθούν στο φιλόξενο οινοποιείο του Μύτικα Ευβοίας, στα πλαίσια των εκδηλώσεων Ανοιχτές Πόρτες 2018.

Την Κυριακή 27/5/2018 και ώρα 12.30 λοιπόν,  μην χάσετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε μαζί μας τα βαρέλια του Αβαντίς Collection από την εσοδεία του 2016 και να γίνεται και εσείς μέρος της δημιουργίας ενός σπουδαίου κρασιού.

Λόγω της εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής και της εξαιρετικά μεγάλης συμμετοχής, η παρουσία  στην γευστική δοκιμή απαιτεί απαραιτήτως τηλεφωνική κράτηση στο οινοποιείο.

Πότε ??? : 26 & 27 Mαϊου

Πού ??? : στο Οινοποιείο Κτήμα Αβαντίς, στον Μύτικα Ευβοίας.

Ώρες ??? : 11μ.μ – 7μ.μ

Ένδυμα ???? : Όσο πιο απλό τόσο πιο καλό.. μην ξεχνάτε έχουμε και αμπέλι δίπλα.

Τι θα κάνω ??? :  Γευστικές Δοκιμές των πολυβραβευμένων Αβαντίς , Ξεναγήσεις, βόλτα στον αμπελώνα

του Sauvignon Blanc, περιποίηση προσώπου με αντιοξειδωτικά καλλυντικά, παρακολούθηση σπάνιων &

εξειδικευμένων σεμιναρίων, γνωριμία με τους δημιουργούς του Κτήματος Αβαντίς.

Κυρίως όμως θα χαλαρώσετε, θα έρθετε σε επαφή με την φύση και θα βιώσετε την ζεστή φιλοξενία μας…..

Είσοδος??? Ελεύθερη.

Αποστάσεις??? : μόλις 45 λεπτά από την Αθήνα, μόλις 5 λεπτά από την Χαλκίδα.

Οδηγίες πρόσβασης ??? : επισκεφτείτε το http://www.avantisestate.gr

Πώς θα περάσω ??? : ..και φέτος…. Τέλεια!

Μπορώ να αγοράσω??? Κρασιά Κτήμα Αβαντίς & καλλυντικά Lenga Grape Spa σε ειδικές τιμές.

Parking ??? Στον χώρο του Οινοποιείου.

Πληροφορίες ??? : 2221055350 & βεβαίως θα χαρούμε να σας απαντήσουμε στο info@avantiswines.gr

Parking??? Άνετο στον χώρο του Οινοποιείου, σε περίπτωση όμως που δεν βρείτε λόγω μεγάλης

προσέλευσης, θα σας περιμένει το MiniVan (8θέσιο) της Europcar στο μεγάλο parking της CREDIN-πρώην 

NEOSET,100m. μετά το Lidl όπως έρχεστε από Χαλκίδα, απέναντι από την πίστα Cart, σε απόσταση

1 χιλιομέτρου από το Οινοποιείο και θα εκτελεί δρομολόγια κάθε 10 λεπτά από και προς το Οινοποιείο,

για να σας μεταφέρει εύκολα.

 

 

Σας περιμένουμε όλους με χαρά να σας  φιλοξενήσουμε και φέτος στο Κτήμα Αβαντίς.

 

 

Με οινικούς χαιρετισμούς,

 

Λένγκα Γρηγοριάδου-Μούντριχα

 

Τ: 2221055350

Port vs Μαυροδάφνη: Τα κρασιά!

 

-_img_55.jpg

Cavino, Μαυροδάφνη Reserve Barrel Select 2001.

Η σημαντική οινοποιεία του Αιγίου επιλέγει σταφύλια από τα ημιορεινά της ζώνης και βάζει 30% Κορινθιακή Σταφίδα δίπλα στην Μαυροδάφνη. Μετά από 7 χρόνια παραμονής σε βαρέλια τα καλύτερα από αυτά επιλέγονται και το κρασί παλαιώνει για άλλα 4 χρόνια στη φιάλη προσφέροντας ένα εξαιρετικό ΠΟΠ κρασί.

Cavino, 26910 72003, ενδ.τιμή 22€/500ml.

Ramos Pinto, Adriano Reserva NV.

Φόρος τιμής στον ιδρυτή του οίκου Adriano Ramos Pinto που από το 1880 τον έφερε στην αιχμή του δόρατος της πρωτοπορίας και του επιθετικού marketing. Ένα Port παλαιωμένο για 6-7 χρόνια, το οποίο κατέκτησε την αγορά της Βραζιλίας με την τέλεια ισορροπία του ανάμεσα στην φρεσκάδα και την ωριμότητα.

Deals, 210 2321212, ενδ.τιμή 17€/750ml

 Niepoort, 10 Years Old Tawny NV.

Ένας μυθικός οίκος για την περιοχή του Douro, που από το 1842 αποδεικνύει τον περφεξιονισμό του με προϊόντα σαν αυτό το Tawny που έχει παλαιώσει για 10 περίπου χρόνια σε μικρά βαρέλια (600lt). Περιέργως για ένα κρασί της κατηγορίας πατιέται με τα πόδια όπως τα κορυφαία Vintage, ενώ προέρχεται από φυτά 60 ετών!

Οινόκοσμος, 210 9212205, ενδ.τιμή 35€/ 750ml.

 Ramos Pinto, 20 Years Old Tawny “Quinta do Bom Retiro” NV.

Η πρακτική του single estate είναι ιδιαίτερα σπάνια για ένα Tawny, όμως το ιστορικό σπίτι Ramos Pinto όχι μόνο την εφαρμόζει αλλά επιλέγει και το Grand Cru αμπελοτόπι Bom Retiro, το ¼ του οποίου είναι φυτεμένο με αμπέλια άνω των 80 ετών! Ένας σπουδαίος 20χρονος δυναμίτης με 122gr/lt σακχάρων και 20,5% αλκοόλ!

Deals, 210 2321212, ενδ.τιμή 72€/750ml.

 Achaia Clauss, Μαυροδάφνη Πατρών 601 Grand Reserve 1979.

Η ναυαρχίδα των ετικετών που απαρτίζουν την γκάμα της Achaia Clauss είναι ένα κρασί επικών διαστάσεων που παράγεται αποκλειστικά από την ποικιλία Μαυροδάφνη. Η εσοδεία του 1979 έδωσε τον πολύτιμο καρπό που μετά από την κλασική ενίσχυση παλαίωσε  σε βαρέλι για 20 χρόνια στο κελάρι Νο 9.

Achaia Clauss, 2610 580100, ενδ τιμή 55€/500ml.

 Achaia Clauss, Μαυροδάφνη Πατρών 601 NV.

Με τον αριθμό 601 στην ετικέτα ως φόρο τιμής στην μυστική συνταγή του Gustav Clauss ή βασική Μαυροδάφνη της Achaia Clauss είναι σχεδόν συνώνυμη με το γλυκό, ερυθρό κρασί της Ελλάδας. Προέρχεται από αμπελώνες που ανήκουν στην ΠΟΠ Μαυροδάφνη Πατρών και ωριμάζει για τουλάχιστον 12 μήνες στο βαρέλι.

Achaia Clauss, 2610 580100, ενδ τιμή 8€/ 750ml.

Κτήμα Μερκούρη, Πειραματική Οινοποίηση Μαυροδάφνη 2008.

Αν και Κτήμα Μερκούρη ανήκει στην σχολή που θεωρεί τη Κορινθιακή Σταφίδα σημαντική δίπλα στη Μαυροδάφνη, έχει επιχειρήσει και μια μονοποικιακή, πειραματική  οινοποίηση της τελευταίας.  Η πρώτη ύλη προέρχεται από την ορεινή Αιγιάλεια, ενώ όπως και το Χόρταις έχει παλαιώσει για 9 χρόνια σε βαρέλι.

Κτήμα Μερκούρη, 26210 41601, ενδ. τιμή –

Κτήμα Μερκούρη, Χόρταις 2008.

Λίγα κτήματα έχουν συνδεθεί τόσο με την Μαυροδάφνη όσο το Κτήμα Μερκούρη, οπότε η παραγωγή ενός επιδορπίου κρασιού εξαιρετικά μικρής παραγωγής (1200 φιάλες) ήταν αναμενόμενη. Εδώ πάντως συμπρωταγωνιστής είναι η Κορινθιακή Σταφίδα με ποσοστό 45%, ενώ το λιαστό κρασί έχει ωριμάσει σε βαρέλι για 9 χρόνια.

Κτήμα Μερκούρη, 26210 41601, ενδ. τιμή 31€/ 500ml

Quinta do Pessegueiro, Vintage Port 2014.

Ένα άγνωστο κτήμα που ενσαρκώνει το όραμα του προερχόμενου από τον χώρο των υφασμάτων Roger Zannier για την παραγωγή εξαιρετικών κρασιών. Βρίσκεται σε χαρισματική τοποθεσία του Upper Douro και από το εκπληκτικής αισθητικής οινοποιείο του βγαίνει ένα Vintage Port που ήδη συζητιέται πολύ!

Jeroboam, 210 9913316, ενδ.τιμή 97€/750ml.

 

Graham’s Vintage Port 2007.

Όταν ένας shipper με 200 χρόνια ιστορίας αποφασίζει να κυκλοφορήσει ένα Vintage Port, τότε οι οινόφιλοι όλου του κόσμου ξέρουν ότι βρίσκονται μπροστά σε ένα μυθικό κρασί. 5 αμπελώνες της ύψιστης κατηγορίας “Α”  συμμετέχουν στο blend, το οποίο πατιέται σε ρομποτικές αλλά και ποδονακτικές λαγάρες!

Γένκα, 210 5278521, ενδ.τιμή 81€/750ml.

 

Τετάρτη 2 Μαίου 2018, στις 7:30 μ.μ. στο Vintage Wine Bar & Bistro.

Κόστος συμμετοχής 35 ευρώ/άτομο. Ώρα έναρξης 8:00 μ.μ.

Κρατήσεις απαραίτητες με email στο ebi1@me.com ή στο pws1@me.com.

 

Port vs Μαυροδάφνη ή μήπως μελαχρινή γλυκιά ηδονή;

IMG_7016.JPG

Τα πιο φημισμένα ενισχυμένα ερυθρά της χώρας αναμετρώνται με τον γίγαντα που λέγεται Port σε μια μάχη υψηλής αλκοόλης, με μόνα  όπλα το σταφύλι και το οξυγόνο!

10 υπέροχοι θησαυροί δεν θα εκπροσωπήσουν μόνο τα δύο σπουδαία αυτά γλυκά κρασιά αλλά και τις δύο βασικές σχολές των ενισχυμένων κρασιών. Από την μία πλευρά της σχολή του φρούτου με την φρεσκάδα και την δύναμη της και από την άλλη την σχολή της οξείδωσης με το πολύπλοκο μπουκέτο και την βελούδινη αίσθηση.

Έτσι σε αυτή τη μοναδική γευστική δοκιμή θα παρελάσουν μυθικά Vintage Port, πολύτιμα Tawny, ακριβοθώρητες παλαιωμένες Μαυροδάφνες αλλά και μια πειραματική ετικέτα που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά!

Ένα overdose γλυκιάς ηδονής χωρίς …Σαμπανιέρες, αλλά με μοναδικές (χειροποίητες) γαστρονομικές εκπληξούλες!

Η γευσιγνωσία θα λάβει χώρα την Τετάρτη 2 Μαΐου 2018, στις 7:30 μ.μ. στο Vintage Wine Bar & Bistro.

Κόστος συμμετοχής 35 ευρώ/άτομο. Ώρα έναρξης 8:00 μ.μ.

Κρατήσεις απαραίτητες με email στο ebi1@me.com ή στο pws1@me.com.

Finca Las Adelitas: “Φυσική” προσωπικότητα!

L1020617

Βαθμολογία: * * * * 

Εδώ και μια δεκαετία η Κόστα Ρίκα έχει κάνει τρομακτικά άλματα στον καφέ, άλματα που την τοποθετούν ανάμεσα στις ποιοτικά κορυφαίες χώρες του κόσμου. Άλλη μια απόδειξη αυτού αποτελεί και η πρόταση του Don Ernesto Ruiz, με τον Finca Las Adelitas ωστόσο να  εκφράζει πολλές ιδιαιτερότητες.

Κατ’ αρχήν το κτήμα του κυρίου Ruiz δεν βρίσκεται στα τρομακτικά υψόμετρα των 1800 και των 2000 στα οποία μας έχουν συνηθίσει άλλοι σπουδαίοι καφέδες της μικρής Κεντροαμερικάνικης χώρας αλλά  στα …χαμηλά 1400 μέτρα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν απολαμβάνει τα προνόμια των ηφαιστειογενών εδαφών, ευρισκόμενο στους πρόποδες του ηφαιστείου Barva.

Από την άλλη ο Finca Las Adelitas δεν προέρχεται μόνο από την καλή, γνωστή ποικιλία Caturra αλλά περιέχει και ένα μέρος από την υβριδική Obata, που μόλις εδώ και μια 4ετία εισήχθηκε στην χώρα.

Τέλος σε αντίθεση με την κλασική για την χώρα υγρή μέθοδο κατεργασίας, ο εν λόγω καφές είναι natural δηλαδή το φρούτο έχει στεγνώσει φυσικά στον ήλιο προκειμένου να αφαιρεθούν οι κόκκοι.

Διόλου αναπάντεχη επομένως και η μοναδική προσωπικότητα αυτού του εξαιρετικού καφέ που ντύνει με το δέρμα και τα μαύρα φρούτα της “φυσικής” μεθόδου τα κλασικά ανθικά αρώματα που αποτελούν το σήμα κατατεθέν της Κόστα Ρίκα.

Όμως και στο στόμα τα πράγματα είναι το ίδιο ξεχωριστά, αφού το σώμα του καφέ είναι πολύ πλούσιο για τα δεδομένα μιας χώρας που μας έχει συνηθίσει σε ελαφρούς καφέδες. Μέσου βάρους λοιπόν ο Las Adelitas αλλά με την τυπική οξύτητα να είναι παρούσα και λαμπρή. Παρόλ’ αυτά η αίσθηση της γλύκας λειαίνει το γρέζι και δεν τον καθιστά τόσο άγριο και επιθετικό όσο είναι άλλοι εκπρόσωποι της.

Έτσι, με δεδομένο ότι οι τρομακτικές οξύτητες ξετρελαίνουν τους πραγματικούς γνώστες αλλά αποθαρρύνουν τους αρχαρίους και άμαθους στους παγκόσμιας κλάσης καφέδες, ο Finca Las Adelitas βάζει –όσο αυτό είναι δυνατόν!- “με το μαλακό” στο φλιτζάνι τους όλο το terroir της Κόστα Ρίκα, ενώ με το γευστικό μάκρος και την υπέροχη επίγευση του παραδίδει μαθήματα πραγματικού Specialty Coffee σε λίαν προσιτή τιμή.

Ο Finca Las Adelitas  είναι μια δημιουργία των Samba Coffee Roasters (210 5745786). Ενδ.τιμή 44€/kg. 

 

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑